Biogram w Indeksie Osobowym SSS

Marek Rostworowski (ur. 22.02.1921 Kraków,; zm. 24.05.1996 tamże) - historyk sztuki, muzealnik, wieloletni kustosz Muzeum Czartoryskich w Krakowie, w 1991 minister kultury i sztuki.

W 1938 zdał maturę w III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. W okresie II wojny światowej uczęszczał do Kunstgewerbeschule w tym mieście, następnie był studentem Akademii Sztuk Pięknych. W 1952 ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uzyskał następnie stopień naukowy doktora.

W 1948 rozpoczął pracę w Muzeum Czartoryskich, które w 1950 zostało włączone do Muzeum Narodowego w Krakowie jako Oddział Zbiory Czartoryskich. W 1963 został kustoszem tego oddziału, a następnie w 1965 jego kuratorem.

Organizował wystawy, zajmował się publicystyką i krytyką artystyczną. Był autorem wielu scenariuszy wystaw, m.in. Malarstwo włoskie od XIII do XVI wieku w zbiorach polskich (1961),Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej XIX i XX w. (1975), Polaków portret własny (1979, Nagroda Miasta Krakowa, Indywidualna Nagroda Państwowa II stopnia), Myśl artysty (1983), Ważna wystawa Ruchu Kultury Niezależnej w kościele na Żytniej w Warszawie "Niebo nowe, ziemia nowa? (1985, Nagroda Kulturalna "Solidarności"), Żydzi-Polscy (1989, Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki, Nagroda Jana Karskiego i Poli Nirenskiej) oraz poświęcona pamięci Tadeusza Kantora wystawa Tańczyli na moście wiek cały (1995). Był autorem scenariuszy stałych wystaw w Muzeum 600-lecia na Jasnej Górze w Częstochowie (1982), w Oddziale Zbiory Czartoryskich (1984) oraz w Domu Rodzinnym Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach (1984).

W latach 1980-1990 działał w "Solidarności". Jako członek-założyciel i delegat Regionu Małopolska związku uczestniczył w 1981 w I KZD w Gdańsku, a następnie w grudniu 1981 w obradach Kongresu Kultury Polskiej, przerwanych w związku z wprowadzeniem stanu wojennego. Zaangażowany w okresie stanu wojennego, m.in. organizując wspaniała wystawę o której była powyżej mowa w 1985 roku. Był także członkiem Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego "Solidarność".

W 1990 został radnym Krakowa I kadencji. W 1991 pełnił funkcję ministra kultury i sztuki w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Na początku lat 90. był także członkiem Prezydenckiej Rady do Spraw Stosunków Polsko-Żydowskich oraz władz Fundacji Książąt Czartoryskich przy Muzeum Narodowym w Krakowie, a od 1994 przewodniczącym rady programowej Fundacji im. Tadeusza Kantora.

Był synem Karola Huberta, poety i dramaturga, a także bratem Emanuela (wieloletniego redaktora naczelnego Polskiego Słownika Biograficznego) i Jana (poety i prozaika).

Wybrane publikacje: Muzeum Narodowe w Krakowie. Zbiory Czartoryskich. Historia i wybór zabytków (współautor), 1978 Rembrandta przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, 1980 Wędrowny sztukmistrz. Dedykowane Norwidowi eseje o malarstwie polskim, 1990 Gry o Damę, 1994 Polaków portret własny (red.), 1986 Żydzi w Polsce, 1993 Muzeum Czartoryskich: historia i zbiory (współautor), 1998 (wydana pośmiertnie.

Marek Rostworowski został uhonorowany wieloma prestiżowymi odznaczeniami i nagrodami,z których do najważniejszych należą: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski - przyznany pośmiertnie, Nagroda Państwowa II stopnia - wielokrotnie otrzymywana za działalność muzealniczą i organizację wybitnych wystaw oraz Nagroda Miasta Krakowa. Uhonorowany Medalem "Dziękujemy za wolność" (2016)

Opr. na podstawie: materiałów własnych, Wikipedii oraz bazy ludzi nauki na portalu Nauka Polska